Huzur içinde şükrederken Tanrıya
Ksanthippi ile Socrates’in aşkından da yüce bir aşk için,
Merhametsiz kopuşlarla merhametli kalışlar arasına sıkıştın;
bir süre sonra ise çıkıp gittin hatırlamaya ürktüğüm kabuslarımda…
Ve sen bir sevda iken şiirlerimde,
Alevlerle boyadığım mısralarım oldun…
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta