Kesik Şiiri - Ziya Baran

Yuvasından düşen bir kuş nasıl çakıldıysa çakıldı
Gözlerini bile kırpmadı adam
Onu da anası doğurmuştu oysaki
Son nefesini verdiğinde tamına yüz yirmi yedi çığlıkla
Poe’nin cinayete kurban gittiğini yazan yaz(dı)

Nereden geldiyse aklına bu soğukta
Cebindeki Elini çıkardı
Ruhunun göğünden kargalar
Siyah notalar gibi yağdı
Elini açtı şiiri açtı ruhunu açtı

Alı al moru mor kuşları kuşmuş hani
Çocuklar masum masumlar katil
Aşklar yoğun masallar gerçek
Dünya naylon
Kar fırtına hepsi hikaye deyip
Denize tükürdü Freud’a söverek

Saydı saydı adım adım adımlarını
Kırk beş yaşında yirmi yedi adım
İki gün sonra kuzgunlar buldu cesedini
Yanı başında bir huş ağacı

Gidin bakın mezarı duruyor hala orada
Ölüm nedeni melankoliden
Kalkar sofra kurar yıldızlardan
Gecenin gölgeleri uzamaya başladı an