Günlerimi gam bürüdü,
Gecelere göz keserim,
Dilim sustu, yas bürüdü,
Sessizliğe söz keserim.
Yollar bana duman oldu,
Her adımım figan oldu,
Bahtım yine yalan oldu,
Kaderime hız keserim.
Dağ başında yel ağlarken,
Turna göçer, saf bağlarken,
Gönlüm seni hep özlerken,
Kayalara yüz keserim.
Bir umutla baktım yola,
Tutundum en ince dala,
Adın düştü her masala,
Hepsine bir giz keserim.
Yağmur yağdı, sele döndü,
Gül bahçesi çöle döndü,
Gönül sensiz küle döndü,
Toprağıma iz keserim.
Ne bir haber, ne bir seda,
Ömür geçti bu sevdada,
Yanar bağrım bu dünyada,
Ahlarımdan köz keserim.
Çiçek açmaz dalım benim,
Dertle dolar hâlim benim,
Sensiz geçen yılım benim,
Ömrümden her yaz keserim.
Bu gurbette kaldım yalnız,
Ne yol belli ne de yıldız,
Sen gelirsen olur gündüz,
Gelmezsen ben buz keserim.
Mahmut Kasapoğlu
Kayıt Tarihi : 16.11.2026 10:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!