Oturduk kahvaltı sofrasına.
Ben, ortanca ben, küçük ben...
Kurulduk bir kaşık ortasına.
Küçük tabak, orta tabak, tabak...
Çocuk bir lira uzattı bana.
Sofrada olanları beğenmiyor ama,
Sakız bile alınmıyor o paraya.
Dedem iyi harçlık verirdi zamanında.
Hani dedi kuşburnu, reçel nenemin?
Beyaz önlüğü mavi üniformasında,
Kayan kar yağınca yem çuvalında.
Gurbette yollar ayrılır diyemedim.
Suratı sivilce kaplı ürkek çocuk,
Çayına şeker doldurdu sekiz kaşık.
Şeker atma ya da at bünyem karışık.
Zaten hayatın tadı ancak buna alışık.
İşte sofra yedik, içtik ne varsa.
Acı, tatlı tuhaf baharatlı hayatta,
Bir günde değil daha en başında,
Yaşlanıyorum bu yıllara yakışmasa da.
"KEŞANİ"
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!