Kervan
Gecenin yıldızları sarmışken göğü,
Sıradan bir oba, huzur dolu bakışlarla uyanır gün ışığına.
Kumlarda ateşin sesi, zamansız bir ezgi gibi yankılanır,
Çöllerin kralı, izler sokağının tozlu yollarında sessizce yürür.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta