Çocuksun, ellerin sıcak
Kerpiçten bir ev, soba, salıncak...
Ahali ölü, evin içi sıcak
Zaman bu akar, büyürsün koparak
O gün de gelir, özlersin dünü ağlayarak
Ağlama kerpiç yok, her yer toprak
Küflü soba, yerde ip, bir de olmayan eve bak.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta