Üflenmiş bedenlere ruhlar,
Hepsi senin için varlar.
Ölenler ve kalanlar...
Bak etrafına şaşkın!
Bulutlara uzanan ağaçlar,
Ben hüsrana komşuydum,
Her kapımı çaldığında fark ettim.
Her eksikliğine koştuğum komşum,
Benimle birlikte öleceğini fark ettim.
Toprağın zerreleri içinde yok olacağımızı,
Birçok anının bıraktığı kalıcı izler,
İnsanın kalbinde bıraktığı delikler,
Cehennemin çukurlarını tasvir ederler;
Ruhunun çığlıkları, affedicinin duymayacağı bir yerde.
Biçilmiş bir kefen
İçinde yatan ben
Sarıldı her yerime kefen
Sanki hiç bırakmayacakmış gibi
Toprağın üstüne bırakıldı çicekler
Hiç olmadığı kadar yorgun ve arsız
Artık kışlar soğuk ve karsız
Uykularım olmadığı kadar ıssız
Düşüncelerimin delilleri asılsız
Hiç olmadığı kadar kaygısız
Yarım kalan hikayeler
Aşkların bittiği geceler
Bedeni yakan kasvetli gündüzler
Gözlere çarpan tozlu fırtınalar
Neler hatırlatırlar
Sürç-ü lisan kütüphanesi burası
Okuyanın anlayamadığı yanlışlarla dolu burası
Yakılmak üzere terk edilmişcesine
Gördüklerimin bir manası oldu burası
Günahların getirdiği merhamet mi
Yanlış anlaşılmaların ağrıttığı başım,
İçime atmaktan ağardı saçım.
Şiirler ithaf ettiğim son aşkım,
Gözlerim kapalı gidiyorum yoldaşım.
"Göster bana yolları." derdim,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!