Kerem Şiirleri - Şair Kerem

Başucumda kalmış hasretin, Tellere tünemiş kuzgunlar gibi... İçimde büyümüş özlemin, Ve dualar artık nafile. Acı artık her şey ağzımda; Sigara gibi, aşk gibi... Eğlencem olmuş türlü rüyalarda Küçük, naif tebessümler; Oyun gibi, oyuncak gibi. Şimdilerde matemli bu havalar, Mektuplar hep ağlamaklı. Bitmez insanın içindeki kavgalar, Ondan yağmurlar hep sağanaklı. Öyle hasretin baş ucumda; Peşimi bırakmayan öksürük gibi... Meçhule giden limanlardan Kıyıya vuran dalgalar gibi.

Düşün ki vatanın baharında bir hançer; Tüm analar hicranlı, tüm analar heder. Nasıl bir gurur ki, eğilmemiş hiç başı; Cehennem ateşinde yansa da şu canı! Şehit kanı toprakta asla durmaz, taşar; Bunu bilmeyenler, yazık, nasıl da şaşar! Yiğitler bir ordu değil, sanki bin ordu; Siper etti göğsünü silmek için korkuyu. Unutma halkın gözünden akan yaşları; Dağla gönlüne, acı vermez vatan aşkı. Unutma vatan için yanıp kavrulanı; Toprağa kazınmıştır ilelebet şanı!

Yapraklar yavaş dökülsün ağaçlardan, Biraz daha sürsün şu eylül sabahları. Karanfil satsın çiçekçiler; İzlesin bir gariban denizi deryayı Bazen bir kuşum, bazen bir taş, Bazen kaldırımda adını sayıklayan bir ayyaş... Bu gönlüm en çok sana muhtaç. ​Henüz vaktim varken beni hatırla, Henüz vaktin varken ölümü hatırla. Sensiz geçen bu şehri, bu günleri, Eski anıları ve hikâyeleri, Ayyaş naralarını hatırla. ​Henüz eylül bitmeden, Karlar yağmadan başıma, Çiçekler tamamen solmadan; Beni ve ölümü ağlamadan hatırla.