Kerem Kağan Şiirleri

7

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Biga doğumlu Kerem Kağan, hayatının büyük bir bölümünü Biga da geçirdi. Çanakkale On Sekiz Mart Üniversitesi Ezine Meslek Yüksek Okulu Bilgisayarlı Muhasebe Bölümü’nü bitirdi. Lisansını Anadolu Üniversitesi İşletme Fakültesi İşletme Bölümü’nde tamamladı.
İlk kitabı Cam Kavanoz ( öykü) 2004’te yayımlandı. 2009 yılında yerel gazetelerde köşe yazarlığına başladı. Aynı yıl İstanbul da bulunan özel bir sinema okuluna devam ederek senaristlik eğitimi aldı. Ardından ikinci kitabı Yasak Aşk’a Başkent ( şiir) 2012’de yayımlandı. Bir dönem kurucular ...

Kerem Kağan

Bütün terk ediliş biçimlerini öğrendim aşktan önce,
Ve sonrasında panzehirini,
Acı acıyı söker diye,
Misal: diplerinde kan kalan tırnaklar,
Sokak orospuları,
Ve buzdolabında hiç bitmeyen votkalar,

Devamını Oku
Kerem Kağan

Muğlaktır teşhirde kanlı duran aşk!
Bağışlanamaz izler döverken kalbi; sesli ve şiddetli,
Ses ona ait,
Sesi üvey çocuk,
Sesi parmak izi ve tuzlu – tuz bildiğin jilet,
Ve hiçbir yara bandı yakışmıyor ete,

Devamını Oku
Kerem Kağan

Gözlerinin gördüğü herkes,
En şahsiyetsizinden katilimdir,
Ruhumdaki irini biçip,
Soyunduğunda suya terzi,

Terzinin işgüzarlığı işte,

Devamını Oku
Kerem Kağan

Neyi gırtlaklasak sen doğuyorsun; adı hüzünle eş değer her şeyde,
Bir sürü sende, dağa kaldırılmış sözcükler, tecavüz kurbanı,
Ve şiirlerim kitap arasında unutulmuş, çiçek gibi yitirdi kokusunu,
Ve ben artık dördüncü tekil şahıs, bütün çalıntı cümlelerde…

Öyle ki parmaklarım,

Devamını Oku
Kerem Kağan

Sen benden vazgeçtin,
Bütün şehir gözlerimin önünden,
Uygun adım, isyan!

Masum değildim! Lakin hiçbir art niyetimde yoktu: kilometreleri arşınlayıp geldiğinde. Camı kırık bir evin soğukluğu kadar, soğuktu içim. Ben sadece buz tutmaktan korktum. Öğrenememiştim hala, faydasız korkunun bir b.’a yaramadığını – kaç yüzyıllık gelenekti halbuki, ilk insanın yaratılışından bu yana. Hacimsiz bir şekilde, kendine bile yanılabiliyor işte insan.

Devamını Oku
Kerem Kağan

Yansımasında boşalan bir sözcüğün hatasıydı,
Büyük ağrılar bırakan ses.
O vakit, seyrederken huşu içinde şehir kaderini,
Düş gibi geldi saadet.

Ve aynı hızla,

Devamını Oku
Kerem Kağan

Adım nur’unu düşürmüş bir peygamber kadar fersiz şimdi.

Öyle ya, kaç kişi kaldı ki,
Romantizm beklerken sevgili,
Mumu, sigarının dumanını alsın diye eriten,
Kendi neslinin katili…

Devamını Oku