Muharrem Ayı hüzün Peygamberine acı oldu matem oldu yürek yangını oldu
Zaten Kainatın Sultanı hep acıyla yoğrulmuştu
Daha anne karnındayken yetimlik kaderi olmuştu
Gül yüzlü Peygamberim anasının kucağına yetim doğmuştu
Annesini de babasının kabrinden dönerken Ebva denilen yerde sonsuzluğa uğurlamıştı
Yetimliğin öksüzlüğün acısı damarlarında dolaşmıştı
Ama Yaradan asla Nebisini yalnız bırakmadı
Geçiyor önümden sirenler içinde
Ah eller üstünde çiçekler içinde
Dudağında yarım bir sevda hüznü
Aslan gibi göğsü türküler içinde
Rastlardım avluda hep volta atarken
Devamını Oku
Ah eller üstünde çiçekler içinde
Dudağında yarım bir sevda hüznü
Aslan gibi göğsü türküler içinde
Rastlardım avluda hep volta atarken




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta