Cehaletin Cesareti Pek Olur

Betonu çürük,çatısı delik
tuğlaları dökük,
kolonları zayıf bir harabe...
Duvarlar yosunlu ve nemli,
rutubet solunuyor etrafta.
Zemine basan her adım,tabanın gıcırtısıyla tavandan dökülüyordu rafa kaldırılmış tozlar.
Yanından geçenler temkinli davranıp şaşıyorlardı ayakta duruşuna.
Tehlike arz ediyordu,
Son demini yaşayan molaz yığını.
Karar çıktı kentsel dönüşüm,
bulunmalı ehil bir müteahhit.
Tek bir müteahhit vardı bu yapıyı yeniden inşa edecek.
İkna edilmeliydi,ama nasıl?
Bulunmalı mantıklı bir teklif.
Cehaletin cesareti pek olur atıldılar meydana menfaatine,
Sonunu düşünmeden ve umursamadan.
Açtılar yalan torbasının ağzını savurdular müteahhite ve çalışanlara.
Vaatler makinadan çıktı serdiler tele güneş kurutsun diye.
Müteahhitin çalışanlarının alacakları vardı,
elleri pek dardı!
Müteahhit kandı dizilen izolasyon sözlere..
Teklifi kabul etmek zorunda kaldı merhamet abidesi.
Ne bu harabeyi ne de sakinlerini bilmeyen müteahhit başladı kentsel dönüşüme.
Başına yağıyor taşlar,düşüp duruyor iskeleden
elleri vücudu da yarık...ilerliyor çaresizce.
Malzeme çalınınca cebinden veriyor,yeter ki tamamlansın dönüşüm.
Kendinden gittikçe, herkesler pek memnun.
Uyaran yok ,hakkını heba etme!diye.
Sabra sığınmış,hüznü akıyordu yüreğe.
Dönüşüm tamamlanınca zannediyordu ki teşekkür nişanesi takılacak yakasına.
Takdire şayan mücadelesiyle tamamlanıyordu abide.
Bir sorun sinyal verdi..bin sorun esintisiyle.
Gündüz tamamlanan iş, gece yikiliyordu sakinlerce.
Herbir sakinine iletti sorunu,
Aksine bina sakinlerin dudağı büküldü yere.
Lafları şimşek çakıp,tekme tokat duvarlar sarsiliyordu inşaat,
Müteahhit her ne pahasına olursa olsun direniyordu mazlumlar adına.
Belediyeye başvurdu,lütfen sakinleri uzak tutun inşaat tamamlanıncaya dek.
Güvenlik güçleri ve adalet buldu bir çare bina yıkılmalı verilmeli ellerine.
Müteahhitin evet imzası verip, kenara çekilmesi elzem.
Sakinler laftan anlamıyor saldırdıkça saldırıyor mutluluktu saçtıkları zulüm.
Bir gün baygın bulundu müteahhit inşaatta
Ayılınca topladı pılını pırtısını çıktı yola.
Zalimler çıktılar yoluna bitmedi dönüşüm daha.
Sararmış tenle,yorgun bedenle,
mahvolmuş hayallerle,
heba ömrüyle,ciğerindeki siziyla...
Kambur belini dayadı bastona
Mırıldandı bir iki kelime,
Son demim ilerliyor; dizime,dizimden göğsüme, göğsümden dilime.
Dilimde olan ecelime,kelimeyi şehadet zikretmeme müsaade,
Bu anımda geçerse elinize, tek çırpıda çekilir ruhum.
Şahitler,şahadet edin bu yapıt yapabildiğimin
en iyisi,
Gidiyorum...
Kararı bıraktım ,Hakim ve Adil makama.

Edremit/Van.