Kendini affet Şiiri - Ali Saye

Kıyamet ne zaman kopar insanda?

Güveni yıkılınca mı,
Yoksa sevdiğini toprağa verince mi?

Gerçi…
Her ölen gömülmüyordu, değil mi?

Kimi toprağın altında,
Kimi bir başkasının kalbinde kalıyordu.

Her “dostum” diyene güvenmedik,
Her “seviyorum” diyene inanmadık.
Sahi insan,
Ne zaman emin olur?

Kaybedince mi?
Yoksa kendini kaybedince mi?

Duyguları sustuğunda mı,
Güvenmeyi bıraktığında mı,
Yoksa içinde bir şeylerin
Bir daha asla eskisi gibi olmayacağını anladığında mı?

Ne zaman kopuyordu kıyamet?

Aslında…
Kıyamet defalarca koptu içimizde.

Yıkıldın…
Toparlandın.

Kül oldun…
Yeniden doğdun.

Geceleri sessizce ağladın,
Sabahları kimse anlamasın diye
“İyiyim” dedin.

Belki de kıyamet,
Yanılmaktı.

Belki “keşke”lerdi…
Belki de cevabını bulamadığın “neden”ler.

Peki sen,
Cevabı hangisinde aradın?

Ve en çok…
Neren kanadı?

Çocukluğun mu?

Yoksa yaşayamadığın çocukluğunun
Oyuncağı olduğunda mı büyüdün?

İçinden bir türlü çıkamayan
O ağır duygulara maruz kaldığında mı?

Seni çaresiz bırakan
Sevdiklerinin ellerinde mi kırıldın?

Olan oldu…

Yanıldın.
Belki yenildin.
Belki defalarca kaybettin.

Ama bir kez daha kaybetsen ne olur?

Bu kez,
Kendini bulmak için kaybet.

Kendini toparlamak için
Biraz daha sus.

Geçmişinle savaşmayı bırak.

Çünkü Allah,
Tövbe eden kuluna kapısını kapatmaz.

Günah işlemiş olabilirsin…
Birilerinin günahlarının yükünü
Omuzlarında taşımış da olabilirsin.

Ama kalbin hâlâ atıyorsa,
Hâlâ nefes alıyorsan,
Hâlâ içinde küçücük bir umut varsa…

Kendini affet.

Bir gün aynanın karşısına geç.

Gözlerinin içine bak.

Ve ilk defa,
Başkalarını değil,
Kendini düşün.

Sonra usulca söyle:

“Affettim seni…”

Ne yaşadıysan yaşa.

Ne kaybettiysen kaybet.

Kim seni yaraladıysa,
Kim seni yarı yolda bıraktıysa,
Kim seni kendinden uzaklaştırdıysa…

Artık bırak.

Aynaya bak…

Ve gülümse.

Çünkü bu hayatta
Kaybettiklerinin hiçbiri
Senden daha değerli değildi.

Sen hâlâ buradasın.

Hâlâ nefes alıyorsun.

Ve belki de bugün,
Kıyametin son günü…

Yarın;

Yeni bir gün.
Yeni bir hayat.
Yeni bir sen.

İyi ki doğdun.

İyi ki dayandın.

İyi ki kendini buldun.

Ve en önemlisi…

İyi ki kendini affettin.