Kendimin İçi Şiiri - Zeki Tüyen

ceviz içi yolculuk benim yolculuğum
bir dağın ardında küllenen lavlar gibi
bir o yana bir bu yana savrulurum
öylesine yaşarım işte fanusumun içinde
cenin duruşu gibi soluğun, dururum
ya da bağdaş kurup otururum
gece gündüz durmadan umuda dadanan
o uçsuz bucaksız bağların ortasında
iyisi mi sen beni hiç bekleme gönlüm
karşılıklı seyreden gemiler gibi örneğin
bir küçücük fıçıcık benim yüreğim
acılı ve sayrılı karmayı barındıran içinde
bir alçalan bir kabaran dalgalar gibi
hayat dediğin nedir ki zaten
dal budak saran ağaçların zamanla
gün gelip kuru bir dala dönmesi gibi
iyisi mi sen beni hiç bekleme gönlüm

kendimin içindeyim derin kuyular gibi
kendimin içinde kendimi ararcasına
hem kendimden de geçmişim biraz üstelik
ağır aksak bulutların altında
kendimin içindeyim derin kuyular gibi
kendimin içi benim her yerim

istanbul; 17.01.2026