Kendimi Bulamaz Oldum

Geceler uzuyor, sabah olmuyor,
Sensiz bu gönlümün yüzü gülmüyor.
Akar gözyaşlarım, kimse bilmiyor,
Kendi içimde ben kaybolur oldum.

Sensiz şu yüreğim huzur bulmuyor,
Hasretin içimde dinmek bilmiyor.
Bu gönlüm durmadan seni arıyor,
Sensiz ben kendimi bulamaz oldum.

Bir zaman el ele hayaller kurduk,
Aşkımız uğruna dünyayı unuttuk.
Şimdi iki yabancı gibi savrulduk,
Kendi sevdamıza ağlayan oldum.

Ela gözlerine gönlümü verdim,
Bir tatlı sözüne dünyayı serdim.
Sevdanın uğruna kendimden geçtim,
Doğruyla yanlışı seçemez oldum.

Ah gülüm, bu gönül sana mı düştü?
Ömrümün baharı kışa dönüştü.
Sevdan bu başıma kara gün ördü.
Bu aşkın içinden çıkamaz oldum.

Bir zaman gül idim, soldum elinde,
Bin türlü hayalim kaldı dilimde.
Adını saklarım seven kalbimde,
Derdimi kimseye anlatmaz oldum.

Bir bakışın yeter, yanar sinemim,
Adını anınca titrer bedenim.
Sen oldun sevincim, derdim, kederim,
Sensiz bir dünyayı seçemez oldum.

Bu sevdam sığmaz koca cihana,
Adını yazdım ben her bir zamana.
Bir ömür adadım senin uğruna,
Yâr aşkından gayrı bilemez oldum.

O kara gözlerin kaldı aklımda,
Bir sızı büyüyor her gün bağrımda.
Dön de bahar açsın sensiz dünyamda,
Yolunu gözleyen bir garip oldum.

Yoluna sererim gönlümde gülü,
Seninle güzeldir ömrümün yolu.
Sevdanla tutuştu kalbimin külü,
Bu aşka bir sınır koyamaz oldum.

Gel artık sevgilim, bitsin bu çilem,
Sensiz paramparça, kırılmış kalem.
Adını anınca titriyor alem,
Sevdanla yanarken kül olur oldum.