Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
tebrikler. Özeleştiri gibiydi, aslında herkes zaman zaman sorgulamaz mı kendini?
Zaten gönüllü tutsaklık değil midir aşk? Zaman zaman hepimiz kendimize kastederiz, ister istemez. Yüreğinize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta