Kendime Çizdiğim Sınır Şiiri - Sinan Bayram

Ruhumun kıyısında devrilir sığ dalgalar,
İçimde kimsenin bilmediği bir lisan var.
Herkesin geçtiği yollar bana dar gelir,
Benim göğümde yalnızca kendi kuşlarım uçar.

Bir aynayım, sırrım dökülmüş, bakışım duman,
Kendi sesimin yankısında duruyor zaman.
Dışarıda hayat akar, renkler hırçın ve yabancı;
Bense kendi karanlığımda en aydınlık liman.

Kimse dokunamaz ellerimdeki bu gizli sızıya,
Yazılmamış bir şiirim, benzerim yalnız yazıya.
Ben bu hayata sığmayan o garip boşluğum;
Kendi kalbimde mahpusum, dönmem asla kaza’ya.

Sinan Bayram