Artık,
Artık seslenemiyorum kendime.
Gerçekle hayal arasında büsbütün bi kırgınlıktayım
Öyle kocaman ki..
Dökülmüşüm ve çok uzun sürmüş.
Biraz saçımdan, yüreğimden, gözlerimden.
Kurumuş gözlerim, ağlayamamanın en ağrılısını yaşıyorum.
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta