Şimdi göstermesen de yüzünü tenhada mavilik.
Sıkışmış kalmış çoktan gitmiş gülümsememeleri.
Kızıla boyansın binalar, yoklar ortalıkta ağaçlar.
Ya da insan, hoyratın nede olsa daniskası.
Sıra bize geldi tüketiliyoruz bizler, az pahalar.
Bir sen kaldın Mira ama aldı seni uzaklar.
Evet biliyorum suçlusuyum, sen olmalıydın yanımda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta