Ayaklarımda bin yıllık yolların yorgunluğu,
Heybemde kırık aynalar, sönmüş ocaklar.
Dökülmüş yüreğime gökyüzünden yıldızlar,
Kime sorsam adresimi, yüzüme sustular,
Meğer herkes kendi uçurumuna çekmiş perdelerini.
Avuçlarımda soğumuş, kâinatın külleri.
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta