göğün kırıltısı uyanacak bir gün
kırılganlığına benzer bir kırıltı
bir ağaç yaprağından düşen
umursanmayan bir toprak taneciği
karanlığına ölümün aydınlığını
saçarak
berrak bir su kadar masum
Seni bildim bileli,
ey balçık dünya,
başıma nice belâlar geldi,
nice mihnet, nice dert.
Seni sırf belâdan ibaret gördüm,
seni sırf mihnetten, dertten ibaret.
Devamını Oku
ey balçık dünya,
başıma nice belâlar geldi,
nice mihnet, nice dert.
Seni sırf belâdan ibaret gördüm,
seni sırf mihnetten, dertten ibaret.




Kalabalık bir caddede, bir kır kahvesinde, vapurda, trende.. hiç tanımadığınız birine gülümseyebilirsiniz ansızın. O da size gülümser.
Yakınlık duygusu uyandıran bir çekiciliği vardır, nedeni sadece bu. Uzun uzun anlamaya da açıklamaya da girişmezsiniz.
Rastladığım kimi şiirlerin (kalemlerin) bende yarattığı duygu budur.
Cumhur Boratav şiirlerinde de aynı şey oluyor.
Ben şiirlerine gülümsüyorum, şiirleri de bana.
Önce hangimizin gülümsediğini ayırtedemiyorum.
'bir kitabın sayfasında
bir ayraç kıvrılması
bir çizgiyle alıkonulmuş
satır içi bir açıklama
kendin '
yer yer çok güzel..yer yer düşüyor şiir..belki de bilinçli..
'o kadar keşfetmiş
o kadar hissetmiş
yeniden olmuş
ne olduğunu bilmemiş
kırılmış, o kadar'
Tüm gün, çalışırken bu sayfa durdu önümde Cumhur. O kadar zarif, o kadar naif bir şiir ki...
Bütün gün düşündüm. Başka ne denir, inan bilmiyorum.
Bu şiir kışkırtmıyor. Yatıştırıyor bu şiir. Hem nasıl...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta