Kazan kazan ilkesinden
Kazan kazandır bilincine geçiş
“Kazan kazan” diye pazarlanan ama özünde “ben kazanayım da nasıl olursa olsun” anlayışına dayanan zihniyet; bireysel çıkarı kutsallaştırırken toplumsal dokuyu zayıflatır. Bu, benlik bilincinin dar bir yorumu: “ben varım ama biz yokuz.”
Bu daralma, korku ve kaygı iklimini besler. Çünkü herkes diğerini potansiyel rakip, tehdit ya da araç olarak görmeye başlar.
İnsan olarak bizler,
Sadece etten kemikten,
İbaret değiliz biz
Duygularımız,düşüncelerimiz,
Davranışlarımız ve ilişkilerimizle,
Bir bütünüz hayatta.
Başkalarını sevdiğin kadar,
Kendini de sevmeyi unutma.
İnsanlara saygı duyuyorsan,
Kendine de saygı duy.
Başkalarına değer veriyorsan,
Kendine de değer ver.
Kendinle başbaşa kalmak
Telefonlar susarken,
Konuşmalar dururken,
Rol yapma zorunluğu düşerken,
Başkalarına üstün,şirin
Başkası olma kendin ol,
Duygularının,düşüncelerinin
Söz ve eylemlerinin,
Hayatının efendisi ol.
Kendimizi sevmek için,önce kendimizi olduğu gibi kabullenmemiz gerekir.
Hiçbir insan ,kusursuz ve mükemmel olamaz.
Bir insan,aynı şekilde, güzel,güçlü,yakışıklı,
zengin,dürüst,sevimli,,her konuda yetenekli,çabuk öğrenen ,zeki,olabilir mi acaba?
Keskin sirke küpe zarar
Kspılmasın kimse gurur kibire,
Aşmasın haddini, artık hiç kimse.
Ayar vermesin kimse,asil millete,
Halkını hor, hakir görmesin kimse.
Keskin sirke, küpe zarar iktidar
Ey iktidar halk yolunacak kaz mı?
Teban mı,paryan mı,yoksa maraban mı?
Ver halka talkımı,kendin yut salkımı .
Hizmetkar kul kölen mi sandın halkı.
Kibir abidesi mağrura sesleniş
Kibirli,mağrur ,edalı,
Burnu yüksekte havalı.
Söylemleri hep imalı,
Ateşe verir dünyayı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!