Tembel bir adammış hasan,
Hiçbir iş yapmadan,
Babadan kalma mirasla,
Geçinirmiş yıllardır.
Elinden gelse kıpırdamadan,
Otururmuş her zaman.
Geceleri yıldızım,
Gündüz de güneşimsin.
Sevincimsin,neşemsin,
Sen benim her şeyimsin.
Gözümün bebeğisin,
Hayatımız allak, bullak,
Halimiz de oldu harap.
Her yanımız dökülüyor,
Artık dikiş tutmuyor.
Nereye el atsak kuruyor.
Destek dayanışmayla,
İnsanların hayatında,
Her konuda atılması gereken,
İlk adımlar vardır mutlaka.
Yapmayı tasarladığımız işlerde,
İstediklerimizi elde edememenin,
En büyük etkenlerinden biri
Aramızda,sıra dağlar,
Gözlerimde,kanlı yaşlar.
Gönlümde,dertler,tasalar,
Biri biter,biri başlar.
Ayrılık,ateşten gömlek,
Daha önce hayal bile edemediğimiz,
Harika işleri başardığımız,
Anlar olurken bazen,
Her şeyin tersine döndüğü,
Kolaylıkla yaptığımız işleri karıştırdığımız,
Anlar da olur bazen,
Efkar bastı beni yine,
Söz geçmiyor hiç gönlüme.
Düştüm acınacak hale,
Allah’ım sen yardım eyle.
Benzedim garip bülbüle,
Kıskanırım senden seni,
Senin kendini sevmeni.
Marazi bir sevgi belki,
Böyle bir aşk benimkisi.
Terk edilme korkusunu,
Adamın biri gitmiş doktora,
Başlamış şikayetlerini anlatmaya:
-Doktor bey ne olursun,
Artık dayanamıyorum.
Şiddetli baş ağrısına,
Doktor sormuş hastaya:
Zengin ruhlu fakir insan,
Fakir ruhlu zengin insandan üstündür.
Birincisi hiçbir insandan korkmaz, ümitlidir,
İkincisi her şeyden korkar ve ümitsizdir.
Servet ve mevki centilmenlik kazandırmaz.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!