Gelin tatile çıkalım,
Biz kendimizden kaçalım.
Tatil yerinde herkesi,
Gözlemeye başlayalım.
Barlar sokağında herkes,
Adım Kemal’ dir, soy adım Tekir,
Bilir beni bir gün, alem de bilir.
Tanır beni bir gün, Cihan da tanır.
Gidersem Dünyadan, eserlerim kalır.
Çalınır bir gün şarkılarım da,
Kıskanırım,sevgilim,
Kıskanırım,seni ben.
Seni benim gözümle,
Bakan,gören herkesten.
Kıskanırım seni ben,
Kış dayandı kapıya,
Soğuk, fırtına, karla.
Isınma telaşında,
Baksana insanlarda.
Varlıklı insanlar kışın,
Gider kayak yapmaya.
Düşüme girersin,inan her gece,
Sayıklarım ismini,ben hece hece.
Ne zaman bitecek,ah bu işkence,
Ne zaman bitecek,söyle bu çile.
Duymazsın beni sen,haykırsam bile,
Sarıldık,umut bağladık,
Nice dostlara,dostlara.
Hayıflandık ta ağladık,
Nice dostlara,dostlara.
Güvendik,sırrımız verdik,
Oturma, kalkma, oynama,
Sakın yaramazlık yapma.
İleri gitme, geride kalma.
İnsanlara çok güvenme,
Eşine,çocuğuna güvenme
..İşine malına güvenme
Sonsuz bir Allah aşkıyla
Geldi, geçti çok ozanda.
Kiminin dilinde Leyla,
Oldu belki yaratan da.
Bana seni gerek seni,
Bütün insanlar hayatta,
Kabul görmek onaylanmak ister.
Bu yüzden, övgüden hoşlanır,
Yergiden pek hoşlanmayız.
Övgü ve yergi aynı şeydir,
Güçlü olmakla övünen,
Her türlü sorununu,
Şiddete başvurarak çözmek isteyen,
İnsanları sindirmek,boyun eğdirmek için,
Gerekirse ölçüsüz güç kullanmayı,
Çoğunlukla olağan sayan,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!