Kemal Tekir Şiirleri - Şair Kemal Tekir

Kokuşmuşluk ve yozlaşmanın çok katmanlı analizi

Önsöz
“Kokuşmuşluk” sadece bireysel ahlak zafiyeti değil; çok katmanlı bir çöküş. Ama bazı kavramları net koymak önemli: Bu tür yozlaşmaları sadece “insanlar kötü” diyerek açıklamak yetersiz kalır. Sistem, kültür ve zihin birlikte üretir bunu.

Sosyolojik Kökenler

At izinin,it izine karıştığı,
Ayakların baş,başların ayak olduğu.
Etik değerlerin,ahlakın vicdanın aşındığı,
Adaletin yerlerde paspas olduğu,

Unut deme sakın bana,
Unutmak,hiç kolay değil.
Seni sevip sensiz olmak,
Kolay değil,kolay değil.

Gidiyorum deme bana,

Aşık oldum sırılsıklam,
Yanıyorum buram buram.
Hayalim,gerçeğim,rüyam,
Sensin benim derdim,tasam.

Gözlerim yollara dalar,

Korku ikliminden çıkış

Korku kader değil,
Öğretilmiş bir zincirdir.
Kırılır;
Bilgiyle,

Cesur ol ,ey insan,
kimseden korkma,
Boyun eğme, zorbalığa, baskıya.
Göz yumma,haksızlık,

Kendinle başbaşa kalmak

Telefonlar susarken,
Konuşmalar dururken,
Rol yapma zorunluğu düşerken,
Başkalarına üstün,şirin

Başkası olma kendin ol,
Duygularının,düşüncelerinin
Söz ve eylemlerinin,
Hayatının efendisi ol.

Kendimizi sevmek için,önce kendimizi olduğu gibi kabullenmemiz gerekir.
Hiçbir insan ,kusursuz ve mükemmel olamaz.
Bir insan,aynı şekilde, güzel,güçlü,yakışıklı,
zengin,dürüst,sevimli,,her konuda yetenekli,çabuk öğrenen ,zeki,olabilir mi acaba?

Elimizdekilerin değerini,
Bilip şükretmeyiz de.
Gün gelip yitirince,
Sarılırız keşkelere.