Bir aynayla başladı her şey,
insan kendine bakmayı
başkasını görmeye tercih edince.
“Ben” büyüdü,
Belirsizlik uzadıkça insanın zihni sürekli aynı soruların etrafında döner:
Ne yapmalıyım? Hangisini seçmeliyim? Ya yanlış yaparsam?
Kararsızlık, insanın yalnızca zamanını değil; dikkatini, iradesini, özgüvenini ve ruhsal enerjisini de tüketir.
Dipsiz bir kuyudur bellek,
Acıları biriktiren.
İnip, çıkarız durmadan,
Dipsiz kuyuya her zaman.
Kim bilir kaç dolunay da,
Amatör şairim dostlar,yazar çizerim,
Dolar taşar yüreğimde hislerim,
Sözleri hizaya sokar dizerim,
İşlerim nakış nakış şekil veririm.
Her bayram gelişinde,
Daralıyor yüreğim.
Hüzün doluyken içim,
Ben bayramı neyleyim.
Boynu bükük öksüzler,
Rüzgar saçını okşamasın,
Üstüne toz konmasın.
Yağmur seni ıslatmasın,
Kimse sana dokunmasın,
Benden başka, benden başka.
Hava seni üşütmesin,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!