Fransa’da bir köyde,
İnatçılık yarışması düzenlenmiş.
Üç yarışmacı ortaya çıkmış,
Başlarından geçeni anlatıp,
En inatçı olanın seçimini,
Kahvede oturanlara bırakmışlar.
Yalvardım,durdum ben,yıllarca sana,
Haykırdım aşkımı,haykırdım sana.
Dağlar taşlar şahit oldu aşkıma,
Gönül kapını sen açmadın bana.
Sevdiğim sanadır bu şikayetim,
Kapılıp kibire,gönül gurura,
Mağrurlanıp insanlara hor bakma.
Yar ol insanlara, sen yara olma,
İncitme insanı ,ey deli gönül.
İncitmek
Söz ve davranışlarla,
Şiddet baskı dayatmayla
İnsanları üzmek,
Eza,cefa vermektir.
Elindeki imkanlara rağmen,
İnsan diğer canlıların,
Yaşamına saygılı olmalı.
Sevgiyi,nezaketi,
Bu düzen;
Koltuğu kutsayanların,
Halkı unutanların,
Yalanı strateji, talanı kader sayanların düzenidir.
İnliyor nağmeler, gönlümde inler,
Şiir olup, satıra dökülürler.
Beste için bana, ilham verirler,
Nota,nota şarkıya dönüşürler.
Duygularla yüklüdür, şiirlerim,
İlim bilim işbirliği
ilim ile bilim birbirinin rakibi değil, doğru kurulduğunda birbirini tamamlayabilecek iki bilgi alanıdır.
Özellikle erenler geleneğinde bilgi yalnızca zihinsel bir birikim olarak görülmez; insanın kendini bilmesine, nefsini aşmasına, ahlaken olgunlaşmasına ve insanlığa hizmet etmesine dönüşmesi beklenir.
Medeniyet yarışında,
Ön saflarda olmak için,
Çağdaş,uygar yaşam için,
İlim irfan,eğitim şart.
İlim kendini bilmektir der eskiler
Aynaya bakmak değil yalnız, içe yürümektir
Kendini bilmek, haddini bilmektir aslında
Haddi bilen,yara değil,yar olur başkasına
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!