Hayat taşıyor bizi de,
Gecelerden, gündüzlere,
Mevsimlerden,mevsimlere,
Geçmişten hep geleceğe.
Hızlı kent yaşamında
Hayata Adil Bakış
Dünya hiç kimsenin değildir malı,
İnsanlığın ortak yaşam alanı.
Nedir insanın bu mal mülk tamahı,
Aklının önünde koşar hırsları.
Moralimiz bozulsa da,
Hayat hep adil değildir.
Bunu bazen anlamayız,
Hayat adil olsun deriz.
Yaşanan zorluklarda da,
Modern büyük binalar,
Apartmanlar villalar.
İçlerinde çoktur odalar,
Odalara ağzına kadar,
Kararlı veya kararsız olmak,
Güvenilir olmak veya olamamak,
Nerede nasıl yaşayacağımıza,
İşimizi, eşimizi nasıl seçeceğimize,
Hangi kitapları okuyacağımıza,
Karar vermek seçim işidir.
Kusursuz insan arayan,
Yalnızlığa mahkum olur.
Elde olanı az görüp de,
Yetinmeyi bilmezsek biz.
Şükredeceğimiz yerde,
Yıllar geçmiş aradan,
Hiç farkına varmadan.
Aşk girdabına kapıldık,
Sağa sola savrulduk.
Hatıralar kaldı bize,
Doğup büyüdüğün yerleri,
Koşup oynadığın
bahçeleri,
Okuduğun okulları,
Çocukluk arkadaşlarını
Belleğimizin zayıflığına,
Hatırlamanın imkansızlığına inansak ta.
Ara sıra yaşadıklarımızı hatırlar,
Pişmanlık vicdan azabı duyarız.
Her şey belleğimize gömülmüş,
Sanki özenle korunmuş.
Havada özgürlüğün coşkusu,
Cumhuriyetin kokusu var dostlar.
Asılsın her yere haydi bayraklar,
Kutlayalım,sevinç neşeyle dostlar.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!