Kemal Tekir Şiirleri - Şair Kemal Tekir

Ne günler yaşadık,biz
hep el ele,
acıyı,sevinci tattık birlikte.
İyi günde,kötü günde dirençle,

Sen değil misin beni,
Yıllarca yüreğinin,
Kapısında bekleten,
Soğuk soğuk terleten.

Sen gelince,Güneş doğar bahtıma,
Sevinçten uçarım,ben havalarda.
Çiçekler eğilip,durur selama,
Bülbüller şarkıya başlar o anda.

Sen gelince,neşe dolar ruhuma,

Sen ,gelince aklıma,
Eser ,yürekte kasırga.
Savrulur duygularım,
Bir o yana,bir bu yana.

Gecenin ayazında
Gündüzün şafağında.
Havada gökkuşağında,
Sen gelirsin hep aklıma.

Sen gidersen Dünya,dar gelir bana,
Daral gelir bedenime ruhuma.
Gidişinle tersine dönerDünya,
Sen gidince,işlerim sarar sarpa.

Sen gidince ruhuma,
Yıldırım düştü sandım.
Üzüntüyle,öfkeyle,
Ağladım,çok ağladım.

Ne kadar mesuttuk biz,

Sevgilim bu elden,gittin gideli,
Lal oldu bahçemin şen bülbülleri.
Soldu bahçemdeki hanımelleri,
Esmiyor gönlümde seher yelleri.

Yıldız gibi kayıp gittin aniden,

Sen gülersen neşe dolar gönlüme,.
Sığamaz olurum inan içime.
Sen ağlarsan ateş düşer gönlüme,
Bülbül feryat figan eder gönlümde.

Düşünce sen aklıma,
Neşe dolar,ruhuma.
Dilim seni andıkça,
Yapışır damağıma.

Kalbim çarpar,delice,