Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Hüzünbaz bir yürek; sadık bir dost...
Böyle tanımlar kendisini şair...
Ankara' da küçük bir semtte tanışır hayatla ve belkide en çelimsiz günlerin de başlangıcıdır bu tanışma.
Her ne kadar şiire, müziğe, resime, kısacası sanata tutkusu bu çelimsizliğe sekte vursada, her şiirinde biraz hüzün biraz keder vardır.
Her şey O' nun yetim bıraktığıdır ellerinde...
Şiire olan tutkusu ilköğretim sıralarında filizlenir (ki ilkokul öğretm ...
