Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Uzun yıllar oldu gitti gelmedi,
Sözünden dönene yazıklar olsun.
Döneceğim dedi geri dönmedi,
Sözünden dönene yazıklar olsun.

Ben mi çok güzelim sen mi edalı,
İkimiz birlikte doğru yazalım.
Ben mi sevdalıyım sen mi sevdalı?
İkimiz birlikte sevda yazalım.

Yunusca!
Karanlık gökyüzü gülmüyor yüzüm
Ah edip ağlarım yar deyu deyu!
Neden kimseleri görmüyor gözüm,

Kapına geldim
Şefaat dedim
Ben af diledim,
Yardım et Yarab!

Düştüm sevdanın içine,
Yare doğru gidiyorum.
Bakmadım neden niçine,
Yare doğru gidiyorum.

Günden güne gözlediğim,
Bu meydanlar dar geliyor.
Sabah akşam özlediğim,
Yaz gelmeden kar geliyor.

Her gün kapıma geldin
Sanki bağrımı deldin
Saçımdaki son teldin,
Yolmak biraz ZOR gibi!

Yaklaştın adım adım

Dostun bağı çiçek açar,
Bağlar bize dar görünür!
Yiğitlerin yoldan kaçar,
Çağlar bize var görünür!

Dağlar başı duman olur

“Yaratan Rabbinin adıyla oku! ”
Hira Dağı’ndayken duydu Muhammet.(sav)
Hayatında ilk kez yaşadı şoku,
Allahın emrine uydu Muhammet.(sav)

Hidayeti O’na veren yaratan

Sermayem bitti giderim,
Sen boşuna yanma gönül.
Dostlara selam ederim,
Beni dostsuz sanma gönül.

Gül alırım gül satarım