Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Denizlerde gemilerim batınca,
Gemi gibi denizlerde yandım oy!
Güneş gece uykusuna yatınca,
Gece gibi uykusunda sandım oy!

Feleğin çarkını terse çevirdim

*Başbağlar'a*
Beş Temmuz akşamı sene doksan üç
Erzincan İlinde yandı yürekler!
Böyle katliama dayanması güç,
Kemaliye İlçe yandı yürekler!.

Vatanımda hala bölücü varsa,
Karşıma çıkarak gülme boşuna!
Evimizi yine düşmanlar sarsa,
Yardım etmek için gelme boşuna!

Gülün dikenini ucuza satma

Yağmur gibi aka aka,
Coştum da yanına geldim.
Yollarına baka baka,
Koştum da yanına geldim.

Yiyemedim dalda narı

Bir kalem bir defter yetiyor bana,
Senin güzelliğin yanında kalsın!
Ne söylersen söyle inanmam sana,
Senin güzelliğin yanında kalsın!

Leyleğin ömrü hep lak lakla geçer

Unuturum sanma seni,
Yanıyorum yanıyorum.
Ateşlere atma beni,
Yanıyorum yanıyorum.

Yunusca!
Karanlık gökyüzü gülmüyor yüzüm
Ah edip ağlarım yar deyu deyu!
Neden kimseleri görmüyor gözüm,

Kapına geldim
Şefaat dedim
Ben af diledim,
Yardım et Yarab!

Bu gün yine akşam oldu
Gök yüzüne yıldız doldu
Sevenler hep uzak kaldı,
Sen bize yardım et Yarab!

Düştüm sevdanın içine,
Yare doğru gidiyorum.
Bakmadım neden niçine,
Yare doğru gidiyorum.