İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Zaman: 1958 –Mekan: hamsiköy/bayburt/ istanbul
Donanım: çoban değneğim/tarağım/aynam/gençliğim
Merak: dere boylarının kuyruksallayan kuşları
Heves: avuçlarıma yaktığım kaya kınası
Giz: zifin kafulunda çıvgın yuvası
Neşe: dumanı tüten yayla evlerim
Kemençe: omuzlarımın sıtması
Horon: hiç bitmese
Sevda: içimdeki mezereme dadanan geyik
Hüzün: çisenin göz pınarları /dokuztepe ler
İmkansız: seni seviyorum nurdan!
Şiir: hasret dilinin mühendisliği
Hasr ...
