Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Zaman: 1958 –Mekan: hamsiköy/bayburt/ istanbul Donanım: çoban değneğim/tarağım/aynam/gençliğim Merak: dere boylarının kuyruksallayan kuşları Heves: avuçlarıma yaktığım kaya kınası Giz: zifin kafulunda çıvgın yuvası Neşe: dumanı tüten yayla evlerim Kemençe: omuzlarımın sıtması Horon: hiç bitmese Sevda: içimdeki mezereme dadanan geyik Hüzün: çisenin göz pınarları /dokuztepe ler İmkansız: seni seviyorum nurdan! Şiir: hasret dilinin mühendisliği Hasret: şakaklarımın kırağısı Gözlerin: ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!