Oysa yaşamanın dışında ne çok hayatlar vardı ulaşabileceğimiz.
Düşüncemiz değil , yaşadıkça düşüneceğimizdik biz.
Kimine yaşam olurken kayıp zamanın derinliklerinde ,
Yaşam olduklarımızdı çoğu kez zamanda kayıp.
Bildiklerimiz ki ,derinliklerden bildirdiğimiz ve özümüzü sarıyordu düşünce.
Düşünce bazen o ki, kayıp düşünceyle özümüze ulaşıyor susuyorduk derinlemesine.
Sustukça yaşam oluyordu düşünceler.
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta