Keyifli bir kalabalık vardı etrafta
Dostlar, kahkahalar, güneş tenimizde dansta
Elimde bir silah, tek atımlık kurşunla
Şaşkınım anlamsız durumu anlamaya çalışırken
Tetik çekildi, sustu kalabalık, kurşun sesi kaldı havada
Korktum ama gördüm ki herkes hayatta
Ölüm gibi bir şeydi, neyseki kimse ölmedi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta