Dilimin ucuna kadar gelip,söyleyemediğim her bir duygum için
Affet beni
Geceler boyu düşünce tarlama ektiğim tohumumdun ,
Çimlendiremedim ,yaşatamadığım için
Affet beni
Dik başlıydım akıntıya karşı kürek çekmekti çabam
Sert akıyordu nehrin özünde seni zorlayan dik bir yatağın vardı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta