Bitmek bilmeyen katran karası geceler,
Ruhuma akıttığın o zamansız acıyı heceler.
“Mihrimah”ın kalbinde taht kuran gözler,
Yüreğime dokunduğun o sessiz figanı heceler.
Yaradılışın evvelinde göğe kalem düşüren sözler,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta