Kefen Yırttım Şiiri - Sinan Bayram

Yer altında kefen yırttım —
karanlığın ağırlığı omuzlarımda,
sessizlik kemiklerime kadar işlemişti,
ama yine de nefes aldım.

Toprak sustu sandım,
oysa içimde bir nabız
ısrarla yaşamı çağırıyordu;
her atışta biraz daha
güne yaklaşarak.

Kör bir geceden çıktım,
parmaklarımda çamur,
gözlerimde ilk ışığın titrek sevinci —
ölüm sandığım yerden
kendime döndüm.

Şimdi her adımım
yeniden doğmuş gibi,
ve her sözüm
karanlığı yırtan bir yankı:

Yer altında kefen yırttım,
çünkü içimdeki hayat
susmayı kabul etmedi.

Sinan Bayram