Keder Şiiri - Kasım Kobakçı

Çözemedi o sırrı, karanlıkta nicesi;
Bürüdü her sokağı, külden bir yas gecesi.
Yükseldi taş bağrından, sağır eden bir figan;
Sarsıldı köşe bucak, ağladı ıssız mekân.
*
Yitirdi son ferini, binlerce masum bakış;
Mühürledi ruhları, zamansız inen bir kış.
Kırıldı kor yürekler, enkaza döndü şehir;
Akıttı damarlara, bulanık, zifir zehir.
*
Sürüldü boz bulutlar, ufukta soldu şafak;
Yuttu bütün sesleri, yarılan kara toprak.
Aradı gölgelerde, yurdunu garip beşer;
Saplandı her bir cana, paslı, görünmez neşter.
*
Yazmadı hiçbir defter, tarihte böyle keder;
Çökmedi beldelere, böylesi ağır kader.
Bulunmaz tesellisi, yoktur hiçbir ilacı;
Geçmedi kayıtlara, böylesi derin acı.