Demir Dağ’ın kalbi
Hayat pompalıyor
Çerkesya diken üstünde
Tepeden bakıyor
Al dağlar, kara dağlar
Kadim geçmişin çatlakları
Eteklerinden akar
On binlerce damar
İçinden geçerken
Moskof hançeri
Tuttu güneşi
Öyle sapladı ki
Yarıldı vadi
Gömdü kalbine
On binlerce şehidi
Artık alamazlar
Vermez kara toprak
Ölü sanılanları
Bağrına basar
Kayıt Tarihi : 31.08.2026 23:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Demir Dağ Kitabımızdan...
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!