Kayıt Dışı Şiiri - Kemal Değirmenci

Sesimi aç biraz
bu şehir beni kısık kaydetmiş

Ben kendimi anlatmadım, hep eksik render aldılar
Yüzümde vardiya izi, içimde pasaport damgaları
Bir ülke değişti mi sanıyorsun insan değişiyor?
Aynı suskunluk, başka dilde kapı numaraları

Kafamda eski bir fabrika, ışıkları mavi yanar
Ustabaşı bağırmaz artık, içimdeki boşluk bağırır
Bir video gibi durdum, herkes ileri sardı beni
Ben aynı saniyede kaldım, görüntü akıyor sanılır

Kimse bilmez, bazı şarkılar eve dönemez
Yolda doğar, yolda büyür, yolda unutur adını
Ben de öyle yazdım kendimi; tam okunmayan bir dosya
Son satırı bozulmuş ama hâlâ saklar tadını

Bana “iyi misin?” deme, cevabı format dışı
Gülüşüm düzgün çıkar da içi biraz kayıt dışı

Benim sesim kısık değil
duyanların içi uzak
Ben düşmedim bu yoldan
yolun kendisi tuzak

Beni arama vitrinde
camda gördüğün ben değil
Bir adam var içimde
adı bende bile değil

Takvimlere inanmadım, günler de taraf tutuyor
Pazartesi sırtıma binip pazarımı susturuyor
Kiminin kalbi ev olur, kimininki sınır kapısı
Ben geçtikçe mühür basıp beni bana kusturuyor

Beni basit yazma hayat, hecem uzun, nefesim dar
Bir harfi yanlış okusan bütün anlam değişir
Annemin duası durur cebimde kırış kırış
Bir sigara yakar gibi insan gurbeti deşer

Ne kahramanım ne kayıp, arada kalmış bir sesim
Beat vurdukça anlıyorum: susmak da ritim ister
Kendime çok geç kaldım, bunu kimse fark etmedi
Geç kalanlar bilir ancak, yol değil insan eskir

Sözümün üstünü çizme, mürekkep değil bu
Bir kere aktı mı insanın içinden geçer
Ben yenilmedim, sadece başka biçimde durdum
Bazen ayakta kalmak bile yere benzer

Benim sesim kısık değil
duyanların içi uzak
Ben düşmedim bu yoldan
yolun kendisi tuzak

Beni arama vitrinde
camda gördüğün ben değil
Bir adam var içimde
adı bende bile değil

Sesimi aç biraz
bu defa ben duyayım beni