Kayıp Şiiri - Muzaffer Gezer

Muzaffer Gezer
99

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Kayıp

Direniş, destan yazarken zindanlarda
Sloganlar yırtarken sessizliğini
Plaza Del Mayo'nun
Ben vardım bebelerin ilk gülüşlerinde
Namluya mermiyi süren de bendim
Düştüğünde müfreze it pususuna

Çocuğunu emziren ananın umudunda,
İlk aşk, ilk heyecan
Genç kız utangaçlığında
Göz kırpan yine bendim aydınlıklara

Emeğin adımları aşarken yolları,
Tereddütsüz,korkusuz ve kararlı
Bir elim pankartı kavradı
Nöbetler tuttum sabahlara dek
Barikatlarda
Gece ayazdı.

Oysa ne kadar emindi
Öldürdüğünden beni.
Elinde çelik teli ile
Çöktüğünde boğazıma
Kara gömlekli it dölü
Kurşunlar saplandıkça bedenime
Büyüdüm.
Üstümde söndürülen sigaranın ateşini
Söndürdü,
Bastırdı kavganın ateşi.
Adım Ayşenur'du,
Hasan'dı
Ne farkeder.
Tutsaktım zındanlarda
Kaybedildim
Kaybetmedim anne.
DİRENDİM.

Muzaffer Gezer
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!