Kayıp Gibi Şiiri - Özgür Ondemir

Her sabah seninle uyanıyorum
Seninle geçiyorum aynanın karşısına
Seninle çıkıyorum sokağa
Seninle yaşamaya çıkıyorum
Seninle birlikteyiz ne kadar ayrı olsakda
Derken gün soluyor,akşam oluyor
Sanki elele evimize dönüyoruz birlikte
Bir hatıra bırakarak ,
İstanbulun her köşesinde
İşte bütün bunlar senin yokluğunda
Benim özlem yüklü avuntularım
Umutlarım içimi aşkla aydınlattıkça
Sensiz geçirdiğim günlere yanıyorum
Çünki seni seviyorum