Kayıp Şiiri - Yusuf Berkman

Başımda zamanın avuntuları…

Fısıldıyor kulağıma yaşamak,

KORKUYORUM!

Tanımadığım kederler yüreğimde

Nedensiz yaşantım yapayalnız

Eski inançlarım haykırıyor derinlerde

Varlığımı sorguluyorum

Savrulan tozlardan farkımı?

Sevilmenin eksikliği yüreğimde...

Saf bir bakıştı biriktirdiğim dünümde

Dönemsel bir etki ömrümde

Takılıp kaldığım kör düşünce

Yaygaralar koparan benliğimde

Yalnızlığımdan uzaklaştıran...

Bir sen içimde...

Kaldırıp atmaya çalıştığım

Attığımı sandığım garip işkence

Anlamı olmalıydı her şeyin…

Sebepsiz gitmelerin…

Varamadığım yollar…

Yıllar ve kaldırımlar nafile

Gökyüzü yalancı baharlar saçar

Tüm varlığım örselenmiş…

Ben ben değilim artık gözünde…

Bir ses var kırık, derinlerde…

Sürükleniyorum kendi zihnimde…

Haftanın sekizinci gününde…

Somurtan bir kadeh, ellerimden ötede…

Fısıldıyor kulağıma yaşamak…

Ben kaçtıkça kendimden…

Her defa kendime çarpıyorum

Yaklaşıyorum sonuma

Ben kaçtıkça kendimden…

Sorup da bulmayın beni

Ben kaçtıkça kendimden…

İçimde kaybolan bu gölge büyüyor aslında

Ve anlıyorum…

Aslında hiç kaybolmadım

Ben, ben bulunmadım…