Kayıp Şiiri - İlknur Kuru

Kendini arayan,
Sararmış, tozlu sayfalar arasında...
Sabahın parlak güneşinde,
Kendinden emin olmayan, solgun yıldızlarda,
Ay ışığında,
Akla gelebilecek her yerde, her kuytuda
Kendini arayan...

Bak!
Kayıp bir çocuk değil aslında,
Annesinin eteğini çekiştirmeyeli çok olmuş,
Genç değil,
Yaşlı hiç değil,
Ait değil ruhu,
Kayıp.

Kendini arayan,
Başka kimseyi değil.
Tren istasyonlarında, hastanelerde,
Köşe başlarında...
Kayıp ruhundan bir parçaya rastlayabilmek için
Delicesine...

Büyük çaba,
Boş umutlar,
Elde edilebilen koca bir sıfır.

Baktığında,
Mutsuz değil,
Kayıp.