Kayıp Şiiri - Çağan Günaydın

Dökülecek dilimden şiirler
parmaklarım da hazır kaydına
kaykay parkına
içimdeki gamlı baykuş
içimdeki arsız öküz
içimdeki bu lafçı teyze
beni en diplere kadar çekiyor
boğuyor alabora ediyor
anlatamıyorum eski günlerimi
anlayamıyorum yeniyi
yenideni arıyorum durmadan
Elimde Diyojenle tıpkı bir fener gibi
Köpeğimse bu olanlara
susmak hakkını kullanıyor
sıkıldı olacak
hırlamıyor bile bana artık
Düş gücü yalvarıyorum kurtar beni
Hastalık, anamın rahminden çek al beni
Bıçak Korneada
diye haykırıyor bak cesurların oğlan
utanırım annelerin gülü
utanırım köşesizlikten ve durmadan dönmekten
utanırım şu bereket heykelinden
Venüsten korktuğum denli utanırım
İste o denli
çünkü bu ucu kesik emziktir dudaklarımdaki
Dudak savar duman tüttürücü
ağzımdan kayıp düşürücü
Newtonumu peygamber yapsın diye umuyorum
Kafan kopsun kafkaesk dönüştürücü