Kayıp
kendimi tanımıyorum sanki?
hep aynı hayatta aynı yolda yürümektir zor olan...
yapamadığım, çocuk olduğum, yıprandığım, koştuğum anlarda oldu! ...
sevda neydi acaba?
annemin boynuna sarılıp, kokusunu hissettiğim zamanlardı
gözlerimin dolmasına sebep olan! ...
hep beyaz bir kağıdın üzerine dizilmişti hayallerim..
ne dikenine dokunurdum hayatın ne gülüne
kaldırımlar neden küsmüştü benden?
yürüyemez oldum.
sitem ettim tanrıya! ..
Kayıt Tarihi : 31.8.2010 19:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!