Kayık gibiyim şu sıralar
Yüzümü dönmüşüm gökyüzüne
Vermişim sırtımı mavi denize
Yalnız dert taşırım insan yerine
Kayık gibiyim şu sıralar
Sallanıyorum gündüz gece
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İmgesi ne
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta