Kaybolan Biri Şiiri - Sinan Yolcu

Boşuna aramayın beni şu tenha sokaklarda
Ben kaybolan biriyim kalabalıklar arasında
Az mı yüzüm düştü ezildim kaldırımlarda
Pes edecekken umudu gördüm bir çocuğun bakışlarında

Özgürlüğün tadını çıkartırım yalnız kaldığımda
Dolaşır dururum zihnimin en ince kıvrımlarında
Bazen ifade edemem insanlara kendimi açıkça
İşte o zaman çekilirim kabuğuma

Haydi zaman iyilik zamanıdır
Küçük görme bir tebessüm bile sadakadır
Hayat bize verilen en güzel armağandır
Hepimizin kabul olmasını ümit ettiğimiz dualarımız vardır

Bazen üstüme üstüme gelir sıkıntılar
İçimden bağırmak gelir avaz avaz
Derim kendi kendime biraz daha sabret dayan
Unutma ki her gecenin sonunda vardır bir sabah…