Kaybedecek Neyim Kalmış?

Dört yanım uçurum, ortası bir mühür,
Hangi yöne dönsem, o isim hüküm sürer.
Ruhumun katında beş harf sessizce yürür,
Söyle, bu sızıdan başka neyim kalmış?
Bana "hayatla barış" diyorlar nezaketle,
Oysa dengem saklı o gizemli dertle.
Görmediğim dünyayı ölçmem hiç adetle,
Beş harfte kaybolmuşken, kaybedecek neyim kalmış?
Karanlığın en dürüst şairiyim ben,
O isme açılır kapım, dünyadan geçerken.
Mülkiyetim beş harf, ruhumsa bir ten,
Zaten o olmuşken, kaybedecek neyim kalmış?
Uzakta bir düet, yabancı bir hece,
Sahneler kurulur, biter her gece.
Ben o beş harfin enkazıyım, sırrım bilmece,
Onunla devrildim, yıkılacak neyim kalmış?
Ne zamanın hükmü, ne mekanın adı,
Ruhumda birleşti o hicretin tadı.
Eledim dünyayı, kalmadı muradı,
Beş harf de giderse, yaşayacak neyim kalmış?