Kayabeyi Şiiri - Bülent Kılıççı

KAYABEYİ
Mozret Zaden arası gizli bir cennet,
Berekettir, toprağında taş Kayabeyi.
Sana gelen bulur huzurla, minnet,
Erir yüreklerinde ki, kış Kayabeyi.

Kayanın başından eser yelleri
Gurbete gidenin döner yolları
Sıladan ayrılanlar sayar günleri
Gözlerde dinmeyen yaş Kayabeyi.

Pınarlarından akar buz gibi sular,
Bağında bahçende ötüşür kuşlar,
Yapılır harmanında nice yarışlar,
Eğilmez merd'inde baş Kayabeyi.

Ozanlar dilinde türkünü söyler
Medhini konuşur her gören diller,
Burcu burcu kokar sendeki güller,
Gönüllerde sönmeyen şevk Kayabeyi

Kalecik Tepesi’nden baksan düzüne,
Sürme çekmiş sanki toprak yüzüne.
Deveboynu Çermiği şifa gözüne,
Her derdin şifasıdır hoş Kayabeyi.

Kerimgil’in Bahçesi’nde açar gülleri
Seherde neşe saçar şad bülbülleri
Bereketle döner taş değirmenleri
Emeğinle, ekmeğinle coş Kayabeyi.

Sac altından gelir kete kokusu,
Katmerin damakta kalır dokusu.
Sofrayı süsler kaz etinin kokusu,
Konaklarına sefa hoş Kayabeyi.

Kiraz ayında şenlenir Lori yaylası...
Orada hatırlanır gençlik sevdası
Orpon yol verse de geçse tayfası
Vadin, düzün, yaylan hoş Kayabeyi...

Cathevler mozretin döşüne bakar.
Beş arşın karşıda kör pınar çıkar...
Tas tas içen kullar suyuna kanar
Yamacın, Pınarınla, çağla coş Kayabeyi

Sankura çeşmesi sertkayalar altında...
Çayır dedikleri kızıl elmas tahtında
Dambaskura geçmişinin bahtında...
Bağın bahçen tarlan düş Kayabeyi...

Beranın döşünde yağız atlar kişneşir...
Koç yiğitler düğün dernek güreşir...
Arpa, buğday, külül birbiriyle söyleşir.
Selam verir sema'ndan uçan kuş Kayabeyi

Anıları coşturur, tozun taşın toprağın...
Evelik aş'ın, haşıl'ın, hingal yaprağın...
Koparmasın Mevla'm bu sevgi bağın..
Yürekten yüreğe dol taş Kayabeyi...

Bülent söyler methini dilden dillere,
Hayran kalır gören bu şirin ellere.
Gurbette dönüştün düş, hayallere,
Gönüllerde sönmeyen aşk Kayabeyi
Gönüllerde dinmeyen şevk Kayabeyi